Yalnızca kadın olmak üzerine saçmalıklar

Geleneksel önyargılar bütünüdür hayat. Kadın güçsüzdür, duygusaldır, aptaldır; her kalıba tam oturur da bir türlü kendi kalıplarını tasarlayamaz. Cesur olur kimisi ama bir tek cesur değildir artık ahmak ve yalnızdır kimilerince.

Temel Reis “İmdat! Erkekim…(!)” diye avazı çıktığı kadar bağıran Safinaz’ı kurtarmak zorundadır mesela. Pergel bacaklı Safinaz kötü adam olan Kabasakalın tacizlerinin, iki erkeğin güç savaşının objesi oluverir, pek gönüllü olmasa da. Truvalı Helen gibi ya da sebebi olursunuz tarihin ve mitolojinin ölümsüz savaşının.

Kadın kelebeğin kanadındaki tozdur yalnızca, her bahar çıkarken erkekler kozalarından…Kadınlar konuştukça, erkekler sustukça unutur diye hep aşk şiirlerini, içindeki patlamak üzere olan duygu birikimini saklayamayan erkekler yazar. İlham perilerinin yedisi de kadındır. Kadın evde kalır; erkeğe bekarlık sultanlıktır. Freud ise kadınları hayatın döngüsünün başlangıcı yapar.

“sen şimdi kocanın evinde oturursun
ve saçların artık eskisi gibi değil
geceleri yemekten sonra
çorap söküğü dikersin
belki de ellerin soğan kokar
senin kocan bir suratı çirkin adam
ağzı açık uyur
ve senin vücudun bozulur çocuk doğurdukça.”(Salah Birsel)

Kadın intihara zorlanır. Toplumdan evden tecrit edilir. Evde ve yakın çevrede aşağılanır. Sürekli olarak, ‘Namusumuzu sen kirlettin, intihar ette elimizi kana bulama, bir de senin yüzünden hapis mi yatalım, gururlu ol da öldür kendini’ denilir. İntihar eden kadınlar övülür. Ölümden başka çaresi olmadığı anlatılır.

Zorla ve erken yaşta evlendirilir;kocasının cinsel saldırısına mağruz kalır daha çocuk yaşta ve kucağında bir bebekle büyümeye zorlanır. Kuma, kan parası yerine kadın verme ve berdel. Aslında çağdışı ataerkil toplumumuzla Avrupa’nın yüzyıllarca gerisinde olduğumuz apaçık. Kadın her yerde kadındır ve eksiktir biraz.

Kadinlar butun dunyada ikinci sinif yaratik olarak gorulurler, ama dunyayi bir arada tutanlar da onlardir. » PAM BROWN